وبلاگ نویسی

یک روز یک صفحه باز میکنیم ، یک اسم میذاریم روش ، یا از میوه ها مثل خربزه یا صیفیجات مثل کدو ... از رنگها مثل سیاه ، قرمز یا همین نارنجی خودمان . از اعضای بدن مثل قلب یا مثانه و ... . از انواع بیماریها مثل روانپریشی یا سکته و ... . از حیوانها مثل سنجاب و انواع مگس و ... . از ترشیجات یا شغلها ... . از انواع آی سی و ترانزیستور و چه میدونم هر چی که به نظر جلب توجه کنه !!

بعد شروع میکنیم از یک موضوع خاص نوشتن ادبی ، هنری ، پزشکی ، مهندسی و یا خاطرات . بعضیها چنان قلمبه مینویسند که کسی نفهمد چه میگویند این یعنی روشنفکری ! بعضیها هم سیاسی مینویسند و وبلاگشان تخته میشود . آخه آزادی بیان هم حدی دارد برادر جان! بعضیها هم از سفرهایشان مینویسند اینها هم در دسته روشنفکران طبقه بندی میشوند! بعضی هم چنان بی ادبانه مطالبی مینویسند که در حالیکه نفست بند آمده به سرعت اون صفحه رو باید ببندی!

قالب وبلاگ هم که حکایتی دارد بس طولانی . بعد از هر مطلبی هم که منتشر میکنی منتظر میمانی تا ببینی کی چی میگه و از نظرات بقیه مطلع میشوی اما اینجا گاهی اوقات مشکلی پیش می آد و اون هم وقتیه که بعضیها با نظرات بعضیها مخالف باشند و بخش نظرات وبلاگت میشه صحنه درگیری و البته که تو باید این وسط مسئولیت بپذیری و صلح برقرار کنی.

یکی از ویژگیهای جالب وبلاگ نویسی پیدا کردن دوستهای مجازیست . با وجود اینکه ندیدمشون ولی هر کدوم از دوستهام چهره ای رو در ذهنم تداعی میکنند یکی بلند و لاغر . یکی یک کم خپل . یکی زیبا .یکی باکلاس و ... .

در مورد لینک کردن وبلاگهای دیگران هم یا میتونی به شدت به تبادل لینک اعتقاد داشته باشی یا مثل من صرفا" هر وبلاگی که خوشت اومده رو لینک کنی.

در ضمن من هر روزی که فرصتی رو به خوندن وبلاگ دوستهام اختصاص میدم یک سری به همشون میزنم چه آپ شده باشه چه نه . خلاصه این هم یک نوع احوالپرسیه!!

در هر صورت وبلاگ من جزو یکی از داراییهایی در آمده که به شدت دوستش دارم و معتقدم دوستهای خیلی خوبی هم پیدا کردم. تولدت مبارک نارنجی!!

 

   + ندا - ۱:٢٦ ‎ب.ظ ; ۳۱ امرداد ۱۳۸۸